هتل اورست

 

 هتل اورست

 

هتل پیرامید
در سال 1992 با همت اردینو دزیو ایتالیایی سرپرست نخستین تیم فاتح کی دو ساخت مرکزی تحقیقاتی و هتلی مجلل در ارتفاع 5100 متری جبهه جنوبی کوه اورست به پایان رسید. هدف گروه ایتالیایی پیش از بهره گیری گردشگران، ایجاد مکانی مناسب جهت فعالیتهای تحقیقی ارتفاع توسط پزشکان بود. آب و هوا، دما، باد، حرکت بخچالها، گیاهان، تغییرات جوی، بررسی ارتفاع اورست و همینطور اثرات ارتفاع بر روی بدن انسان از مواردی بود که در این مکان مورد بررسی قرار می گرفت. دو سال پیش از ساخت هتل پیرامید آنها سه پایه تحقیقاتی خود را بر فراز قله اورست جایگزین سه پایه معروف چینی ها نمودند. این امر توسط کوه نورد فقید فرانسوی بنیو شامو صورت گرفت. اما اکنون در تابستان 2007 زمزمه های ساخت هتلی مجلل جهت بهره گیری گردشگران در جبهه شمالی کوه اورست به گوش می رسد.

هتل اورست
دو روز پس از آغاز ساخت بزرگراه منتهی به بلندترین کوه دنیا اورست که در تبت آن را با نام چومولونگما به معنای مادر خدای زمین می شناسند صحبتهایی مبنی بر تمایل مقامات چینی جهت ایجاد تسهیلات برای کوه نوردان و گردشگران مطرح گردید
یکی از مقامات رسمی تبت اعلام نمود: برغم ایجاد تسهیلات مختلف جهت گردشگران، دولت چین هنوز هیچ برنامه ای برای ساخت هتل در کمپ اصلی چومولونگما اعلام نکرده
زیانگبا پونگوک از مقامات رسمی منطقه خودگردان تبت در جمع خبرنگاران افزود: البته نمی دانم در آینده چه پیش خواهد آمد اما در حال حاضر برنامه خاصی برای این کار نداریم
پانگوک عنوان نمود: به رغم مشکلات موجود در ارتفاع 5200 متری کمپ اصلی جبهه شمالی اورست کوه نوردان سالهاست در این مکان اسکان میابند. آنها و شرکتهای خدماتی تمایلی به برپایی هتل و تشکیلات توریستی مجهز در این مکان ندارند
با اینحال پانگوک معتقد است: اکنون نیازها با گذشته تفاوت کرده و خواسته های گردشگران تغییر نموده. آن چیزی که کاملا مشهود است هجوم گردشگران با خودروهای دو دیفرانسیل به فلات تبت و مرکز آن شهر لهاسا است، آنها این مسیر را از طریق کشور نپال طی می کنند و کمپ اصلی چومولونگما نیز در سر راهشان قرار دارد
طی دو سال آینده و با افتتاح بزرگراه شمالی چومولونگما تعداد بی شماری گردشگر به کمپ اصلی هجوم خواهند آورد. ما برای این کار از همه دنیا بویژه اروپا و آمریکا متقاضی داریم. آنها بیشتر از وضعیت نامناسب راه گله مند هستند. توجه به این مسیر موجب افزایش گردشگران خواهد شد
پانگوک همچنین افزود: سال گذشته مسیر خط آهن از چین تا شهر لهاسا کشیده شد. این امر موجب رشد 39 درصدی ورود گردشگر به لهاسا بود. تعداد 2 میلیون و پانصد و ده هزار نفر در سال 2006 از تبت بازدید کردند که یکصد و پنجاه و چهار نفر ایشان خارجی بودند. ما برای سال جاری بیش از 3 میلیون نفر را برای این امر پیش بینی می کنیم
لازم به ذکر است چینی ها از اواسط ماه جون اقدام به ساخت بزرگراهی به طول 108 کیلومتر در مسیر منتهی به کمپ اصلی در جبهه شمالی اورست نمودند این امر به منظور حمل راحت مشعل المپیک پکن در سال 2008 از فراز کوه اورست صورت گرفت .
سازمان دهندگان رقابتهای المپیک پکن 2008 قصد دارند در مدت 130 روز مشعل این رقابتها را در دنیا و از جمله بر فراز کوه اورست نمایش دهند. ایشان همچنین در بهار 2007 نیز برنامه ای به منظور تمرین حمل مشعل بر فراز کوه اورست صورت دادند که با فتح کوه توسط 17 تن از کوه نوردان این کشور همراه بود
مقامات چینی اعتباری برابر 3 میلیون و نهصد هزار دلار جهت آسفالت نمودن بزرگراه چومولونگما هزینه نموده اند و امیدوارند 80 درصد کار تا سال دو هزار و ده به پایان برسد .

دهلیز نورتون

 

     مسیر مسنر در اورست

 

در سال 1924 ادموند نورتون از کوه نوردان پیشتاز انگلستان در هیمالیا توانست بدون اکسیژن از مسیر دهلیز بزرگ تا ارتفاع 8570 متری کوه اورست بالا رود، این مسیر بعدها به نام وی، دهلیز نورتون نام نهاده شد. تلاش نورتون آنچنان برجسته بود که تا 29 سال بعد یعنی صعود کوه نوردان انگلیسی بوردیلون و اوانز در روز 27 می 1953 هیچ کوه نوردی از آن ارتفاع بالاتر نرفت. ضمن آنکه رکورد ارتفاع صعود بدون اکسیژن وی نیز تا سال هزار و نهصد و هشتاد و هفت وهمزمان با صعود بدون اکسیژن مسنر و هبلر پا برجا ماند
اما راینهولد مسنر توانست در سال 1980 دهلیز نورتون را تا قله در دومین تلاش بدون اکسیژن بر روی اورست صعود کند
وی این مسیر را از ارتفاع 6400 متری یعنی کمپ اصلی پیشرفته تنها با یک شب بیتوته در ابتدای دهلیز نورتون صعود کرد. از این صعود به عنوان نخستین صعود انفرادی اورست و صعودی که در فصل مونسن صورت گرفته یاد می شود

 

تلاش برای مسیر جدید بر روی یال غربی ژانو

 

   تلاش برای مسیر جدید بر روی یال غربی ژانو       

تلاش برای مسیر جدید بر روی یال غربی ژانو 7710 متر

آنها تصمیم دارند مسیری نو را بر روی یال غربی ژانو گشایش نمایند. این مسیر در بین سالهای 95 تا 98 چندین تلاش ناموفق را توسط کوه نوردان فرانسوی بر روی خود دیده. در جبهه شمالی و سمت چپ مسیر مورد نظر، تنها دو راه تاکنون توسط ژاپنی ها و روسها گشایش شده.

والری بابانوف و سرگی کوفانوف امیدوارند بتوانند به روش آلپی از پس این مسیر نو برآیند. والری بابانوف کوه نورد معروف روس مسیر یال غربی ژانو را بی شباهت به یال غربی ماکالو و یال جنوب شرقی نوپتسه نمی داند. والری معتقد است مسیر غربی ژانو از آن مسیرهاست که هرکسی آرزوی صعودش را دارد. بابانوف و هم تیمیش کوفانوف علاقه ای به تکرار مسیر روسها در جبهه شمالی ندارند، آنها تنها به قصد مسیر جدید به ژانو آمده اند. جبهه غربی ژانو مسیر دشوار و فوق العاده زیبایی است، اما خطرناک نیست.

بابانوف پس از رسیدن به کمپ اصلی و چند روز استراحت، در سایت خود عنوان نمود: برایم باورنکردنی و بسیار شگفت انگیز است که خود را پای این زیبای دشوار می بینم. صعود ژانو جزو رویاهای سالیان دور من است. تنها صعود قله این کوه مرا ارضا می کند.

اما کمپ اصلی ژانو در محلی برپا شده پر از گل و سبزه، روسها پس از رسیدن به کمپ اصلی و پشت سرنهادن مراسم پوجا (دعای شرپاها) ازچند روز هوای خوب برخوردار بودند، آنها اقدام به هم هوایی تا ارتفاع 5800 متری نزدیکترین کوه منطقه نمودند و البته امیدوار بودند در صورت خوب ماندن هوا دو روز بعد تا 6300 متری بالا روند.

والری بابانوف متولد اومساک در سیبری روسیه است. او تنها کوه نوردی است که تاکنون دو بار توانسته جایزه کلنگ طلایی  را ازآن خود نماید. در سال 2002 برای صعود قله مروی مرکزی در هیمالیای گاروال و در سال 2003 برای نخستین صعود نوپتسه شرقی به همراه یوری کوشلنکو. وی همچنین در سال 2006 قصد تلاش بر روی جبهه غربی ژانو را داشت ولی در نهایت به ماکالو بارون رفته و بر روی چومولونزو فعالیت نموده بود.

اما ژانو مهمترین کوه در جبهه غربی کانچن جوکا به شمار می آید. فرم خاص این کوه یعنی تیغه ای بودن یال شرقی، غربی کوه و وجود دیواره در دو سمت شمالی و جنوبی آن، ژانو را در بین شاخص ترین کوههای دنیا قرار داده. نام اصلی این کوه پوکتانگلومبا است، اما نام دیگر آن یعنی ژانو به معنای شیر خفته از شهرت بیشتری برخوردار است. ژانو با 7710 متر ارتفاع در غرب نپال قرار دارد.

نخستین بار ژانو در سال 1957 توسط گایدو ماگنون شناسایی شد و در 1959 نخستین تلاش بر روی آن توسط فرانسویها به سرپرستی ژان فرانکو صورت گرفت.

نخستین صعود ژانو در 28 و 29 آوریل 1962 توسط تیمی از کوه نوردان شاخص فرانسوی به سرپرستی لیونل تری صورت گرفت.

اما دشوارترین و آخرین مسیر گشایش شده بر روی ژانو درجبهه شمالی در 26 می سال 2003 توسط الکساند روشکین و دیمیتری پاولنکوی روس صعود گردید. یک روز بعد سرگی برشوف, نایک توتمیان و گنا کریوسکی در پی ایشان به قله رسیدند. روسها برای صعود این مسیر موفق به دریافت جایزه کلنگ طلایی شدند.