مدیریت 8

مدیریت 7

مدیریت 6

مدیریت 5

مدیریت 4

مدیریت 3

مدیریت 2

مدیریت 1

هتل اورست

 

 هتل اورست

 

هتل پیرامید
در سال 1992 با همت اردینو دزیو ایتالیایی سرپرست نخستین تیم فاتح کی دو ساخت مرکزی تحقیقاتی و هتلی مجلل در ارتفاع 5100 متری جبهه جنوبی کوه اورست به پایان رسید. هدف گروه ایتالیایی پیش از بهره گیری گردشگران، ایجاد مکانی مناسب جهت فعالیتهای تحقیقی ارتفاع توسط پزشکان بود. آب و هوا، دما، باد، حرکت بخچالها، گیاهان، تغییرات جوی، بررسی ارتفاع اورست و همینطور اثرات ارتفاع بر روی بدن انسان از مواردی بود که در این مکان مورد بررسی قرار می گرفت. دو سال پیش از ساخت هتل پیرامید آنها سه پایه تحقیقاتی خود را بر فراز قله اورست جایگزین سه پایه معروف چینی ها نمودند. این امر توسط کوه نورد فقید فرانسوی بنیو شامو صورت گرفت. اما اکنون در تابستان 2007 زمزمه های ساخت هتلی مجلل جهت بهره گیری گردشگران در جبهه شمالی کوه اورست به گوش می رسد.

هتل اورست
دو روز پس از آغاز ساخت بزرگراه منتهی به بلندترین کوه دنیا اورست که در تبت آن را با نام چومولونگما به معنای مادر خدای زمین می شناسند صحبتهایی مبنی بر تمایل مقامات چینی جهت ایجاد تسهیلات برای کوه نوردان و گردشگران مطرح گردید
یکی از مقامات رسمی تبت اعلام نمود: برغم ایجاد تسهیلات مختلف جهت گردشگران، دولت چین هنوز هیچ برنامه ای برای ساخت هتل در کمپ اصلی چومولونگما اعلام نکرده
زیانگبا پونگوک از مقامات رسمی منطقه خودگردان تبت در جمع خبرنگاران افزود: البته نمی دانم در آینده چه پیش خواهد آمد اما در حال حاضر برنامه خاصی برای این کار نداریم
پانگوک عنوان نمود: به رغم مشکلات موجود در ارتفاع 5200 متری کمپ اصلی جبهه شمالی اورست کوه نوردان سالهاست در این مکان اسکان میابند. آنها و شرکتهای خدماتی تمایلی به برپایی هتل و تشکیلات توریستی مجهز در این مکان ندارند
با اینحال پانگوک معتقد است: اکنون نیازها با گذشته تفاوت کرده و خواسته های گردشگران تغییر نموده. آن چیزی که کاملا مشهود است هجوم گردشگران با خودروهای دو دیفرانسیل به فلات تبت و مرکز آن شهر لهاسا است، آنها این مسیر را از طریق کشور نپال طی می کنند و کمپ اصلی چومولونگما نیز در سر راهشان قرار دارد
طی دو سال آینده و با افتتاح بزرگراه شمالی چومولونگما تعداد بی شماری گردشگر به کمپ اصلی هجوم خواهند آورد. ما برای این کار از همه دنیا بویژه اروپا و آمریکا متقاضی داریم. آنها بیشتر از وضعیت نامناسب راه گله مند هستند. توجه به این مسیر موجب افزایش گردشگران خواهد شد
پانگوک همچنین افزود: سال گذشته مسیر خط آهن از چین تا شهر لهاسا کشیده شد. این امر موجب رشد 39 درصدی ورود گردشگر به لهاسا بود. تعداد 2 میلیون و پانصد و ده هزار نفر در سال 2006 از تبت بازدید کردند که یکصد و پنجاه و چهار نفر ایشان خارجی بودند. ما برای سال جاری بیش از 3 میلیون نفر را برای این امر پیش بینی می کنیم
لازم به ذکر است چینی ها از اواسط ماه جون اقدام به ساخت بزرگراهی به طول 108 کیلومتر در مسیر منتهی به کمپ اصلی در جبهه شمالی اورست نمودند این امر به منظور حمل راحت مشعل المپیک پکن در سال 2008 از فراز کوه اورست صورت گرفت .
سازمان دهندگان رقابتهای المپیک پکن 2008 قصد دارند در مدت 130 روز مشعل این رقابتها را در دنیا و از جمله بر فراز کوه اورست نمایش دهند. ایشان همچنین در بهار 2007 نیز برنامه ای به منظور تمرین حمل مشعل بر فراز کوه اورست صورت دادند که با فتح کوه توسط 17 تن از کوه نوردان این کشور همراه بود
مقامات چینی اعتباری برابر 3 میلیون و نهصد هزار دلار جهت آسفالت نمودن بزرگراه چومولونگما هزینه نموده اند و امیدوارند 80 درصد کار تا سال دو هزار و ده به پایان برسد .

دهلیز نورتون

 

     مسیر مسنر در اورست

 

در سال 1924 ادموند نورتون از کوه نوردان پیشتاز انگلستان در هیمالیا توانست بدون اکسیژن از مسیر دهلیز بزرگ تا ارتفاع 8570 متری کوه اورست بالا رود، این مسیر بعدها به نام وی، دهلیز نورتون نام نهاده شد. تلاش نورتون آنچنان برجسته بود که تا 29 سال بعد یعنی صعود کوه نوردان انگلیسی بوردیلون و اوانز در روز 27 می 1953 هیچ کوه نوردی از آن ارتفاع بالاتر نرفت. ضمن آنکه رکورد ارتفاع صعود بدون اکسیژن وی نیز تا سال هزار و نهصد و هشتاد و هفت وهمزمان با صعود بدون اکسیژن مسنر و هبلر پا برجا ماند
اما راینهولد مسنر توانست در سال 1980 دهلیز نورتون را تا قله در دومین تلاش بدون اکسیژن بر روی اورست صعود کند
وی این مسیر را از ارتفاع 6400 متری یعنی کمپ اصلی پیشرفته تنها با یک شب بیتوته در ابتدای دهلیز نورتون صعود کرد. از این صعود به عنوان نخستین صعود انفرادی اورست و صعودی که در فصل مونسن صورت گرفته یاد می شود

 

تلاش برای مسیر جدید بر روی یال غربی ژانو

 

   تلاش برای مسیر جدید بر روی یال غربی ژانو       

تلاش برای مسیر جدید بر روی یال غربی ژانو 7710 متر

آنها تصمیم دارند مسیری نو را بر روی یال غربی ژانو گشایش نمایند. این مسیر در بین سالهای 95 تا 98 چندین تلاش ناموفق را توسط کوه نوردان فرانسوی بر روی خود دیده. در جبهه شمالی و سمت چپ مسیر مورد نظر، تنها دو راه تاکنون توسط ژاپنی ها و روسها گشایش شده.

والری بابانوف و سرگی کوفانوف امیدوارند بتوانند به روش آلپی از پس این مسیر نو برآیند. والری بابانوف کوه نورد معروف روس مسیر یال غربی ژانو را بی شباهت به یال غربی ماکالو و یال جنوب شرقی نوپتسه نمی داند. والری معتقد است مسیر غربی ژانو از آن مسیرهاست که هرکسی آرزوی صعودش را دارد. بابانوف و هم تیمیش کوفانوف علاقه ای به تکرار مسیر روسها در جبهه شمالی ندارند، آنها تنها به قصد مسیر جدید به ژانو آمده اند. جبهه غربی ژانو مسیر دشوار و فوق العاده زیبایی است، اما خطرناک نیست.

بابانوف پس از رسیدن به کمپ اصلی و چند روز استراحت، در سایت خود عنوان نمود: برایم باورنکردنی و بسیار شگفت انگیز است که خود را پای این زیبای دشوار می بینم. صعود ژانو جزو رویاهای سالیان دور من است. تنها صعود قله این کوه مرا ارضا می کند.

اما کمپ اصلی ژانو در محلی برپا شده پر از گل و سبزه، روسها پس از رسیدن به کمپ اصلی و پشت سرنهادن مراسم پوجا (دعای شرپاها) ازچند روز هوای خوب برخوردار بودند، آنها اقدام به هم هوایی تا ارتفاع 5800 متری نزدیکترین کوه منطقه نمودند و البته امیدوار بودند در صورت خوب ماندن هوا دو روز بعد تا 6300 متری بالا روند.

والری بابانوف متولد اومساک در سیبری روسیه است. او تنها کوه نوردی است که تاکنون دو بار توانسته جایزه کلنگ طلایی  را ازآن خود نماید. در سال 2002 برای صعود قله مروی مرکزی در هیمالیای گاروال و در سال 2003 برای نخستین صعود نوپتسه شرقی به همراه یوری کوشلنکو. وی همچنین در سال 2006 قصد تلاش بر روی جبهه غربی ژانو را داشت ولی در نهایت به ماکالو بارون رفته و بر روی چومولونزو فعالیت نموده بود.

اما ژانو مهمترین کوه در جبهه غربی کانچن جوکا به شمار می آید. فرم خاص این کوه یعنی تیغه ای بودن یال شرقی، غربی کوه و وجود دیواره در دو سمت شمالی و جنوبی آن، ژانو را در بین شاخص ترین کوههای دنیا قرار داده. نام اصلی این کوه پوکتانگلومبا است، اما نام دیگر آن یعنی ژانو به معنای شیر خفته از شهرت بیشتری برخوردار است. ژانو با 7710 متر ارتفاع در غرب نپال قرار دارد.

نخستین بار ژانو در سال 1957 توسط گایدو ماگنون شناسایی شد و در 1959 نخستین تلاش بر روی آن توسط فرانسویها به سرپرستی ژان فرانکو صورت گرفت.

نخستین صعود ژانو در 28 و 29 آوریل 1962 توسط تیمی از کوه نوردان شاخص فرانسوی به سرپرستی لیونل تری صورت گرفت.

اما دشوارترین و آخرین مسیر گشایش شده بر روی ژانو درجبهه شمالی در 26 می سال 2003 توسط الکساند روشکین و دیمیتری پاولنکوی روس صعود گردید. یک روز بعد سرگی برشوف, نایک توتمیان و گنا کریوسکی در پی ایشان به قله رسیدند. روسها برای صعود این مسیر موفق به دریافت جایزه کلنگ طلایی شدند.

 

منشاء شکل گیری هیمالیا و تبت کشف شد

 

 

  منشاء شکل گیری هیمالیا و تبت کشف شد

 

 

نتایج تحقیقات دانشمندان آلمانی نشان می دهد که در حدود ۱۴۰ میلیون سال قبل هند با یک سرعت بسیار زیاد به به طرف آسیا حرکت و پس از برخورد رشته کوه هیمالایا و فلات تبت را ساخته است. دانشمندان موسسه زمین شناسی "پتسدام" که نتایج تحقیقات خود را در مجله نیچر منتشر کرده اند، کشف کردند که شبه قاره هند در ۱۴۰ میلیون سال قبل و پس از جداشدن از آفریقا و استرالیا با یک سرعت بسیار زیاد به قاره آسیا برخورد کرده و هیمالایا و تبت را شکل داده است. این کشف می تواند درخصوص سرعت صفحه تکتونیک هند توضیح دهد.درحقیقت این صفحه نسبت به دیگر صفحات تکتونیکی که ابر قاره " گوندوانا" را می سازند باریکتر است. به گفته این زمین شناسان، درحدود ۲۰۰ میلیون سال قبل و زمانی که قاره "پانگائا" شروع به تقسیم کرد، بخش شمالی با عنوان "لائورازیا" و بخش جنوبی با عنوان "گوندوانا" شکل گرفتند. گوندوانا در حدود ۱۴۰ میلون سال قبل قاره های آمریکای جنوبی، آفریقای جنوبی، استرالیا و قاره جنوبگان را تشکیل داد. این دانشمندان معتقدند در دوره کرتاسه از ۱۶۵ تا ۳۵ میلیون سال قبل صفحه تکتونیکی هند با سرعت بسیار زیاد، درحدود ۲۰ سانتی متر در سال حرکت کرد و سرانجام در حدود ۵۰ میلیون سال قبل با آسیا برخورد کرد. در این دوره صفحات استرالیا و آفریقا با سرعت کمتری یعنی درحدود ۵ سانتی متر در سال حرکت کردند و قاره جنوبگان بدون حرکت برجای خود ثابت ماند.تیم تحقیقاتی راینر کایند از موسسه پتسدام آلمان با اندازه گیری زمانی که امواج زمین لرزه ای از طریق لایه های عمیق تر به زیر پوسته زمین رسیدند، صفحاتی را که "گوندوانا" را می سازند بررسی کردند. به این ترتیب کشف کردند که پلاک هند به طرز شگفت انگیزی باریک است. در حقیقت در آفریقای جنوبی، استرالیا و جنوبگان "لیتوسفر" بین ۱۸۰ تا ۳۰۰ کیلومتر عمق دارد این درحالی است که در هند عمق این لایه تنها ۱۰۰ کیلومتر است. لیتوسفر از پسته زمین و قسمتی از جبه ساخته می شود.این دانشمندان نشان دادند که در اثر این برخورد هیمالایا و تبت ساخته شده اند.

 

مسیر جدید بر روی ژانو

 

  مسیر جدید بر روی ژانو

 

 

من گمان مي كنم اين ايدآل ترين مسير براي صعود ما به شمار مي رود. ما احساس خوبي داريم و تصميم داريم به شيوه آلپي مسير را صعود كنيم. اگر خداوند و كوهستان اجازه دهند قله ژانو را صعود خواهيم كرد. اينها سخناني است كه سرگي بابانوف قبل از آغاز صعود به زبان آورده بود.

اما سرانجام آن دو، يعني والري بابانوف و سرگي كوفانوف توانستند از مسير جديد يال شمال غربي، قله 7710 متري ژانو را با روش آلپي فتح نمايند. اين دو در ساعت 14 روز 21 اكتبر، پس از تنها 8 روز فعاليت درحالي كه بادي شديد منطقه را فرا گرفته بود و به شدت خسته بودند به قله رسيدند.

بر روي اين مسير پيشتر در سالهاي 94 و 98 نيز توسط فرانسويها تلاشهاي ناموفقي صورت گرفته بود.

اين دو صعود خود را از جبهه شمالي تا گردنه زير يال شمال غربي صورت دادند. سپس از طريق شيبي تند بر روي يال شمال غربي و در نهايت يال غربي مسيرشان را تا قله ادامه دادند. همچنين براي فرود ايشان ابتدا تصميم داشتند از مسير مستقيم شمالي بازگردند ولي در نهايت همان مسير صعودشان را برگزيدند. برف زياد، سرما و باد همراه دائمي اين دو كوه نورد در مسير صعود و بازگشت بود. اين نخستين صعود موفق ژانو از مسير غربي به شمار مي رود.

بابانوف 42 ساله متولد سيبري كه اينك ساكن كاناداست، سالها روياي صعود از جبهه شمالي ژانو را در سر داشت. وي در سال 2006 نيز بدين منظور عازم اين كوه شد، اما بيماري هم طنابش او را از رسيدن به اين هدف بازداشت. بابانوف در سالهاي 2002 و 2003 صاحب جايزه كلنگ طلايي گرديده بود و اينك انتظار مي رود صعود ايشان باز هم جزو كانديداهاي اين جايزه معتبر در سال جاري باشد.

در كارنامه بابانوف مي توان مسيرهاي جديد زيادي را در آلاسكا مشاهده نمود. همچنين مسير نو بر روي جبهه جنوب غربي دنالي، صعود نوپتسه شرقي، چومولونزو (در منطقه ماكالو بارون) و تلاشي ناموفق در ژانو را نام برد.

او امسال سرگي كوفانوف 29 ساله را براي همراهي برگزيد، كسي كه دو صعود به اورست و چندين صعود سخت در تيان شان، پامير و قفقاز را در كارنامه دارد.

در فصل گذشته همچنين كوه نورد اسپانيايي يوردي توساس بر روي مسير شمالي ژانو تلاشي انفرادي را صورت داد. وي توانست 1900 متر از جبهه شمالي را پيش از رسيدن به مسير سال 76 ژاپنيها طي نمايد. در مجموع كوه نورد اسپانيايي تا ارتفاع 6900 متري اين جبهه صعود كرد. تغيير وضعيت هوا، خستگي و خطر سقوط بهمن از عواملي بود كه موجب بازگشت يوردي توساس را فراهم آورد. وي از مسير ژاپنيها به پائين بازگشت. توساس نام مسيرش را سان تزو نهاد.

 

پژوهشی برای شناخت بیشتر شرپاها

 

پژوهشی برای شناخت بیشتر شرپاها

دو تن از برترين شرپاهاي جهان كه هر كدام دارنده ركوردي ويژه در صعود به قله اورست نيز هستند در مراسمي كه دانشكده ارتوپدي و پزشكي يوتاي آمريكا برگزار گرديد شركت نمودند تا بعنوان نماينده شرپاهاي توانمند نپالي در مورد اين قهرمانان صحبت كرده و در آزمايشات ويژه اين دانشكده براي تحقيق در مورد خصوصيات شرپاها شركت نمايند.

شرپاي 47 ساله آپا شرپا كسي كه با 17 بار صعود به اورست ركورددار تعداد صعود به قله اورست است به همراه لاكپا شرپا ركورددارصعود سريع به اورست كه در سال 2003 موفق به صعود 10 ساعته اورست از كمپ اصلي جبهه جنوبي گرديد و تا كنون 12 بار قله اورست را صعود كرده دو ميهمان ويژه اين مراسم بودند.

اين دو طي چند سال اخير براي ديدن آموزش در كشور ايالات متحده ساكن بوده اند.

شرپاها طي سالهاي اخير تاثير بسزايي در موفقيت كوه نورداني داشته اند كه راهي قلل هيماليا بويژه اورست مي شوند، حمل بارهاي سنگين در ارتفاع، صعود سريع و همكاري تيمي با كوه نوردان خارجي از عواملي است كه موجب شهرت شرپاها گشته. از سال 1920 كه همراه بود با آغاز لشكر كشي غربيان به اورست تاكنون، شرپاها سهم ويژه اي را در صعودها به اين كوه داشته اند.

و اينك محققين با دعوت از اين افراد سخت كوش قصد دارند تا به راز اين توانمندي پي ببرند. اين تحقيقات متعاقب برنامه اي است كه اين سوپرشرپاها در بهار گذشته بر روي كوه اورست صورت دادند. در اين تحقيقات سعي مي شود تا پس از كسب اطلاعات درباره اين شرپاها، بتوان نقش آنها را در هيئت هاي تجاري افزايش داده و در آينده با شناخت بيشتر از اين افراد آموزشهاي ويژه اي را براي فرزندان آنها برپا دارند.

آنگ شرينگ رئيس اتحاديه كوه نوردي كشور نپال مي گويد: تحقيقات خيلي سريع مي تواند خصوصيات منحصر به فرد شرپاها در ارتفاع را آشكار سازد.

اما نخستين آزمايشات گوياي اين واقعيت بود كه شرپاها و البته اجداد آنها طي صدها سال اقامت در ارتفاع توانسته اند تطابق لازم را با شرايط سخت ارتفاع بدست آورند.

شرپاها گروه و نژادي از انسانها هستند كه طي سالهاي متمادي در شمال هيماليا، تبت و نپال مي زيسته اند. كلمه شرپا كه از كلمه شارپا گرفته شده به معناي مردمان شرقي است (شار به معناي شرق و پا به معناي مردم است). آنها در طي 500 سال گذشته از شرق تبت به شمال نپال كوچ كرده اند. زنان شرپا را شرپاني خطاب قرار مي دهند.

 

اورست همچنان در حال رشد

 

  اورست همچنان در حال رشد

 

 

نشنال جغرافي اعلام كرد: كوه اورست هر سال حدود چهار ميليمتر رشد مي كند. بر اساس اين اظهارات رشته كوه هيماليا كه حاصل برخورد صفحه تكتونيك شبه قاره هند و قاره آسياست ميليونها سال قبل پديدار شده. اينك ادامه فشار صفحه شبه قاره هند به قاره آسيا موجب شده كوههاي اين منطقه همچنان به رشد خود ادامه دهند.

 

زمستان هیمالیا

 

  زمستان هیمالیا

 

 

 

زمستان هیمالیا
از میان قلل 8000 متری دنیا, در نپال و تبت تنها ماکالو و در پاکستان هر پنج قله 8000 متری آن سامان در فصل زمستان بدون صعود باقی مانده اند. در این راه بجز شیشاپانگما که در زمستان توسط سیمون مورو و همنورد لهستانیش پیوتر مورافسکی صعود گردیده, مابقی 8000 متریها توسط کوه نوردان لهستانی  فتح گردیده اند .
بدون شک اوج این تلاشها در سالهای اخیر به فعالیت لهستانی ها بر روی نانگاپاربات 2007 و تلاش ژان کریستوف لافائل فرانسوی بر روی ماکالو 2006 که منجر به مرگ وی شد, باز می گردد
اما زمستان تازه فرا رسیده 2008 همراه است با اخباری گرم از هیمالیا و تلاش زمستانی بر روی 8000 متری ها .
سیمون موروی ایتالیایی اینبار به همراه هم وطنش لئو ریچارد و همینطور باربر ارتفاع پاکستانیش شاهین قصد صعود برودپیک را دارد. آنها که تلاش سال قبلشان بدلیل طوفان و هوای خراب ناکام مانده بود, امیدوارند بتوانند اینبار بر این کوه فائق آیند .
آنها قرار است مسیر اسکاردو تا ارتفاع 3500 متری پایو را پیموده و از آنجا با بالگرد عازم کمپ اصلی برودپیک شوند .
اما نانگاپاربات نیز امسال شاهد تلاش زمستانی یک ایتالیایی دیگر است. سیمون لاتارا در سوم دسامبر به کمپ اصلی این کوه وارد شد. وی تلاش خود را از 10 دسامبر آغاز نمود. زمانیکه او به کمپ یکم این کوه در ارتفاع 6500 متری رسید برودت 35 درجه سانتیگراد ثبت گردید
در 21 دسامبر طوفان چادرهای کمپ اصلی وی را به یخچالهای اطراف انداخت. سیمون پس از این واقعه تصمیم گرفت برنامه خود را لغو نماید .
او می گوید: شرایط زمستانی این کوه فوق العاده سخت است. خورشید در بهترین شرایط تنها یک بار در روز بیرون می آید. شاید سیمون در تابستان به نانگاپاربات باز گردد .
اما زمستان امسال شاهد تلاش چهار کوه نورد توانمند قزاق نیز خواهد بود. دنیس اوروبکو و سرگی ساموئیلوف که در صعود پائیز امسال توانستند یال غربی کی دو را از مسیر ژاپنی ها صعود کنند قصد دارند تا با همراهی اوگنی شاتوف و گنادی دوروف, ماکالو پنجمین کوه دنیا را فتح نماید .
آنها پس از دیدار با رئیس جمهور قزاقستان نورسلطان نظربایف روز پنج ژانویه وارد کاتماندو شدند. در آن دیدار نظربایف جایزه مرد سال ورزش کشورش را به اوروبکو اهدا نمود و برای ایشان در تلاش بر روی ماکالو آرزوی موفقیت کرد. نظربایف همچنین از صعودش در سال نود و پنج بر روی کوه آبای در نزدیکی آلماتی که با کمک و همراهی اوروبک صورت گرفت یاد نمود .
اما تیم چهار نفره قزاق را در این صعود سه کوه نورد ایتالیایی همراهی خواهند نمود. زوج معروف ایتالیایی نووس مروی و رومانو بنت به همراه لوکا ورنیخ نیز قصد دارند شانس خود را در زمستان برای فتح ماکالو امتحان نمایند .
برای نووس مروی که با ده صعود قلل 8000 متری در کنار کوه نورد زن اطریشی گرلین کالینبرونر قرار دارد, تنها صعود به ماکالو, کانچن چونگا, ماناسلو و آناپورنا باقی مانده تا به عنوان نخستین زن فاتح تمامی هشت هزار متریها نام خود را به ثبت برساند. ضمن آنکه اوروبکو نیز با دوازده صعود قلل هشت هزار متری راهی تا رسیدن به باشگاه فاتحان 14 قله ندارد .
برای تمامی آنها آرزوی موفقیت و سلامتی داریم.

 

کشف رودخانه ای که کوه می سازد

 

  کشف رودخانه ای که کوه می سازد

 

 

 

دانشمندان یک تیم بین المللی با بررسی رودخانه ای در رشته کوه هیمالایا کشف کردند که این رودخانه برخلاف عملکرد رودخانه ها که کوهها را می فرسایند بر ارتفاع کوهها می افزاید
به گزارش خبرگزاری مهر، رودخانه ها همیشه منجر به سایش کوهها می شوند اما به تازگی گروهی از محققان بین المللی به سرپرستی "نوح فینه گان" از دانشگاه کورنل آمریکا که نتایج تحقیقات خود را در تازه ترین شماره مجله "انجمن ژئولوژی آمریکا" منتشر کرده اند، در میان رشته کوههای هیمالایا در تبت رودخانه ای با عنوان "یارلونگ تسانگپو" را شناسایی کردند که موجب شکل گیری کوهی با ارتفاع بیش از 7 هزار و 700 متر در این کوهستان شده است"یارلونگ تسانگپو" به معنی "تطهیرکننده"، یکی از بزرگترین و تندترین رودخانه های دنیا است و به طور متوسط از ارتفاع 4 هزار متری از سطح دریا جریان می یابد. اختلاف سطح این رودخانه در طول حدود دو هزار کیلومتر بیش از سه هزار متر است و سرعت و نیروی آن به حدی است که می تواند این رودخانه را به دستگاه حفاری پرقدرتی تبدیل کندعمق دره های ژرفی که این رودخانه بین صخره ها ایجاد کرده است حتی به عمق 5 کیلومتر هم می رسند و ارتفاع آبشارهای آن بیش از 30 متر استبه گفته این دانشمندان، در حالی که تقریبا تمام کوههای رشته کوه هیمالایا با سرعت یکسانی در مدت 50 میلیون سال شکل گرفته اند، کوه عظیمی که دو قله آن با نامهای "نامیش براوا" و "گیالا پری" به ارتفاع 7 هزار و 756 و 7 هزار و 150 متر هستند، تنها در مدت دو میلیون سال گذشته و با سرعت بسیار زیادی ایجاد شده انداین محققان نشان دادند که علت رشد سریع این کوه در این ارتفاع زیاد، رودخانه یارلونگ تسانگپو است. در حقیقت این رودخانه با عبور از نزدیک این کوه مقدار زیادی از سنگهای سواحل خشکی هند را شسته و با خود به این منطقه آورده، روی هم چیده و به این ترتیب موفق شده است در مدت زمان بسیار کوتاهی این کوه مرتفع را ایجاد کند.

 

موسیقی و اورست

 

  موسیقی و اورست

 

 

 

موسيقي سرزمين نپال مجسم كننده بخش مهمي از تاريخ، فرهنگ و جغرافياي آسيا است؛ سرزميني با جغرافياي بسيار متنوع، جواهري بر تارك حدود يك چهارم كوهستان‌هاي عظيم هيماليا، با آب و هواي قطبي، و بلندترين قله جهان كه عميق ترين دره هاي كره زمين، به علاوه جنگل هاي بكر قطبي آن را احاطه كرده است. دامنه شيوه زندگي نپالي از قوم ميمون خور روت شكارچي تا يكي از پيچيده ترين فرهنگ هاي آسيايي يعني نوار امتداد مي يابد. منطقه هيماليا چهارراه فرهنگي مهم و پناهگاهي براي بخش عظيمي از آسيا بوده است، كه با شيب هاي جدا افتاده و بسيار دور از دسترس خود جوهره فرهنگ هاي مهاجر را هزاران سال حفظ كرده است. كوره راه هاي پر از پرتگاه و پر خطري كه تنها راه عبور در قسمت اعظم نپال است، به ادامه حيات بسياري از اين سنت هاي موسيقايي كهن و منحصر به فرد تا عصر حاضر امكان داده است. طيف وسيع فرهنگي نپال گنجينه سرشاري از اشكال موسيقايي را براي ما فراهم مي كند كه كمكي است براي هويت بخشيدن به اقوام گوناگوني كه در محيط زيستي با هم مشترك اند كه در غير اين صورت مي توانست پهنه آشوب و بي نظمي فرهنگي و جغرافيايي به حساب آيد. با وجود اين، مي توان همواره تغيير فرهنگي به وجود آورد و تا آن‌جايي كه به موسيقي و ابزارهاي موسيقايي مربوط مي شود، هميشه بر اساس زبان گفتاري تنوع پديد نيامده است و نيز اينكه توسط گروه هايي همچون «سان‌وار» ، «گورونگ» ، «ماگار» ، «روت» و «تاكالي» به اثبات مي رسد؛ گروه هايي كه همه يا بخشي از فرم هاي موسيقايي خاص خويش و نيز قابليت و استعداد به كارگيري زبان خاص خود را در آواز از دست داده اند و در نتيجه زبان هاي همراهي كننده آنها از فرهنگ هاي غالب مجاور مي آيد. در سرتاسر جهان، نپال جايگاه كوه اورست، رفيع ترين نقطه جهان شناخته مي شود، اما چيزهاي خيلي بيشتري هم هست كه اين سرزمين را شگفت انگيز و برجسته مي سازد. عمق تنوع موسيقي تركيبي نپالي ها، آلات موسيقي و موسيقي دانان آن از هر نقطه ديگر جهان غيرغربي بيشتر است. نپال تنها حكومت سلطنتي هندو در جهان است و تقريباً حدود دوازده ميليون نفر جمعيت دارد، و ميان دو غول آسيايي، چين و هندوستان، جاي گرفته و از لحاظ موقعيت سياسي بي طرف و غيرمتعهد است. بيش از سه چهارم جمعيت به زبان هاي هندو آريايي صحبت مي كنند. با اين وجود، بعضي زبان ها كمتر از 1000 نفر صحبت كننده دارد، ‌و تخمين زده مي شود كه بيش از 150 زبان در نپال وجود دارد. گروه تبتي - برمه اي اكثريت يك چهارم باقي‌مانده زبان ها را تشكيل مي دهد، هر چند زبان هاي آسترو-آسيايي نيز حضور دارند .

 

اولوق موستاق

  (1)

  اولوق موستاق

 

 

 

کولان شان Kunlun Shan

کولان شان يا کون لون بزرگترين سيستم کوهستاني در آسيا به شمار مي رود. این رشته کوه در لبه شمالی از پهنه خشک فلات تبت درست در وسط رشته کوه هیمالیا و رشته کوه تیان شان قرار گرفته. در سمت غرب نیز با رشته کوه پامیر هم مرز می باشد. بلندترین کوههای این رشته در باریکه شرقی کولان شان قرار دارند. آنها چندین کوه مرتفع با درجه سختیهای مختلف هستند که بلندترینشان کونگور با ارتفاع 7719 متر می باشد. اما کوه نه چندان دشوار موستاق آتا یا پدر کوه یخی با ارتفاع 7546 متر از شهرت جهانی برخوردار بوده و صعودهای به مراتب بیشتری نسبت به کونگور دارد. سوا از این دو کوه مرتفع کوههای بسیاری را می توان در این رشته کوه یافت که البته دوردست بودن و گاها درجه سختی بالا باعث استقبال کمتر از آنها می باشد و درمیانشان می توان به چندین کوه بلند صعود نشده و بی نام نیز اشاره کرد . تعدادی از قلل مرتفع و مهم کولان شان عبارتند از: موستاق 7282 متر، چولپانک لیک 7102 متر، اولوگ موستاق 6987 متر، بوکادابان فنگ 6860 متر، چاکراگیل 6727 متر و امنی مچن 6280 متر.

ماههای جولای و آگوست بهترین ماههای صعود به قلل کولان شان می باشد.

 

اولوق موستاق 6973 متر Ulugh Muztagh

در مرکز کولان شان نزدیک لبه شمالی فلات تبت اولوق موستاق قرار دارد که می توان آنرا بلندتری کوه برفی منطقه دانست. ارتفاع کوه از سال 1890 چندین بار اندازه گیری شد ابتدا آنرا 7720 متر و بمرور به 6989 متر رسید ولی امروزه کوه را با ارتفاع 6973 متر می شناسند. این کوه چندین بار این کوه بسیار دور و دور از دسترس است. همین امر موجب شده تا برخی از گروهها پیش از رسیدن به کمپ اصلی از صعود کوه پشیمان شوند. اولین صعود کوه توسط تیمی آمریکایی در 1985 از جبهه شرقی صورت گرفت .

 

آمادابلام

 (2)

  آمادابلام

گردنبندی بر سینه مادر
ارتفاع: 6856 متر
محل قرار گیری: هیمالیای خومبو
بهترین ماههای صعود: آوریل و می قبل از مونسن
آواخر سپتامبر و اکتبر پس از مونسن
اولین صعود: 13 مارس 1961
مایک گیل
باری بیشاپ
مایک وارد
والی رومنس
سرپرست اولین صعود:ادموند هیلاری
نزدیکترین فرودگاه محلی: لوکلا
نزدیکترین فرودگاه بین المللی: کاتماندو

در مسیر کمپ اصلی اورست کوهی قرار دارد که بیشتر به یک رویا می ماند. ادموند هیلاری ابتدا صعود این کوه را "غیر ممکن" میدانست، اما زمانیکه افراد تیمش خط الراس طولانی کوه را با پانصد متر طناب ثابت گذاری کردند نظرش را عوض کرده و صعود به این کوه را " فوق العاده مشکل" عنوان نمود. سر انجام 4 نفر از اعضای تیم هیلاری در تاریخ13 مارس هزار و نهصد و شصت و یک موفق به فتح کوه شدند. آنها از مسیر جنوب غربی که امروزه مسیر نرمال محسوب میشود به قله رسیدند. نام این کوه آمادا بلام است
معنای نام آمادابلام گردنبندی بر سینه مادر میباشد، و بواقع تشبیه بسیار زیبایی از این کوه است. بسیاری آمادابلام را خواهر خوانده ماترهورن میدانند، البته با حدود 3000 متر اختلاف ارتفاع.

اما 18 سال از پس ازاولین یعنی در سال 1979 دومین صعود قله انجام گرفت. و از آن تاریخ به بعد نیز تلاشهای بیشماری بر روی کوه صورت گرفته که شاید بتوان رقم بیش از 50 درصد صعود برای این کوه را منطقی دانست.

مسیر عادی کوه جنوب شرقی میباشد و کمپ اصلی کوه در ارتفاع 4570 متری قرار دارد، و مسیر دستیابی به کمپ اصلی نیز از طریق دهکده کومجونگ میباشد. البته اغلب تیمها برای هم هوایی مناسب پیش از رسیدن به کمپ اصلی با صعود به قله کالاپاتار5450 متر و کمپ اصلی اورست، به مرز آمادگی میرسند.
مپ پیشرفته اغلب در ارتفاع 5200 متری دائر میگردد، ضمن آنکه کمپ1 درحدود پنج هزار و هشتصد متری برقرار میشود که مستلزم تلاشی سخت میباشدوکمپ 2 در شش هزار و چهارصد متری برپا میشود
صعود به آمادابلام از لحاظ فنی کاری بسیار دشوار است که مستلزم مهارت در سنگنوردی و یخنوردی است، و در اغلب مسیر نیازمند طناب ثابت میباشد.

 

 

ماربل وال

  (3)

  ماربل وال

 

 

 

ماربل وال ( دیواره مرمرین)

ماربل وال شمالی ترین کوه بالای 6000 متر جهان در مرز دو کشور چین و قزاقستان قرار دارد. این کوه دارای دیواره ای رفیع و سترگ در جبهه شمالی خود می باشد، در واقع نام کوه نیز بر اساس نام همین دیواره نهاده شده که جنس سنگهای آن از سنگ مرمر می باشد. نخستین بار کوه ماربل وال در سال 1902 شناسایی گردید ولی تلاش گروههای متعدد برای دستیابی به قله کوه تا سال 1964 بی نتیجه ماند، تا اینکه در این سال گروهی از کوهنوردان قزاق به سرپرستی نومنکوف موفق به صعود قله شدند. این کوه امروزه یکی از پرطرفدارترین کوههای تیان شان برای صعود به حساب می آید.

 

کمپ اصلی کوه در ارتفاع 3300 متر قرار دارد و ارتفاع سایر کمپها به ترتیب زیر است:

 

کمپ1: 4300 متر

کمپ2: 5258 متر

کمپ3: 5900 متر

 

بهترین ماههای صعود ماربل وال در فصل تابستان، تیر و مرداد می باشد.

 

لیلا پیک

  (۴)

  لیلا پیک    lila  peak

 

در پاکستان و منطقه قراقروم به سه قله بر خواهید خورد که نام لیلا را بر خود دارند. لیلا در زبان محلی عزیز و محبوب معنا می دهد.

 

لیلا پیک از فراز قله گندوگرو

مرتفع ترین قله لیلاپیک در جنوب غربی یخچال چوگولونگما و جنوب کوه هاراموش قرار دارد و گروههای که برای صعود قله اسپانتیک وارد منطقه می شوند به راحتی آنرا مشاهده می نمایند. ارتفاع این قله 6986 متر بوده و صعود آن کمی فنی و دشوار است. نخستین صعود این کوه در سال 1979 توسط هیکایریو از آلپاین کلاب ژاپن صورت گرفت.

لیلا پیک از کمپ اصلی اسپانتیک

کوتاهترین قله لیلا نیز در شمال دره روپال و در غربیترین نقطه رشته کوه هیمالیا در کنار نانگاپاربات قرار دارد. ارتفاع قله 5971 متر بوده و صعود آن بسیار دلپذیر می باشد.

اما سومین قله لیلا پیک در دره هوشی، در شرق یخچال گندوگرولا و غرب دره چوگولیزا در رشته کوه قراقروم و ایالت بالتیستان پاکستان واقع شده. این قله لیلا دقیقا از محل طلاقی گندوگرولا و از کونکوردیها و یخچال کی2 قابل مشاهده است. این قله 6096 متر ارتفاع داشته، شکل نیزه مانندش آنرا به عنوان یکی از زیباترین قلل دنیا معرفی نموده است. از اینرو بیش از دو قله قبل مورد توجه قرار می گیرد.

لیلا پیک از طریق یخچال کنکوردیها مسير ايتاليائيها

 

 نامهای دیگر لایلا پیک

 

ارتفاع: 6096 متر، 20000 فیت

محل قرار گیری: قراقروم پاکستان، یخچال کنکوردیها

موقعیت جغرافیایی: 35 درجه، 35 دقیقه و 28 ثانیه عرض شمالی

76 درجه، 24 دقیقه و 5 ثانیه طول شرقی

نوع فعالیت کوه نوردی کوه نوردی ترکیبی

جبهه شمال غربی این کوه 6096 متری با بیش از 1500 متر طول دارای شیبی حدود 45 درجه می باشد. در مورد ارتفاع این کوه نظر واحدی وجود ندارد. در برخی منابع آنرا 6200 متر و در منابع دیگر 6614 متر ذکر نموده اند. در نقشه های کوه نوردی ژاپنی ها که در سال 2003 توسط تسونئو میاموری چاپ شد، ارتفاع این کوه 6096 متر بیان شده.

همچون اکثر قلل قراقروم که در دهه های 80 و نود به شکل غیر قانونی و بدون در اختیار داشتن اجازه صعود فتح می شدند، لیلا پیک نیز دارای چنین سرنوشتی بود. نخستین صعود کوه توسط 4 کوه نورد بریتانیایی از جمله سیمون یاتیز، و مارک میلر از جبهه غربی و از طریق یخ گندوگرو صورت گرفت. در اوایل دهه نود آلمانیها از همان مسیر تیم بریتانیایی قله را صعود نمودند. آنها را در این صعود گروهی سوئیسی همراهی می کردند. این صعود در تابستان 1993 صورت گرفت، این صعود نیز به شکل غیر قانونی انجام شد. اما تا سال 1997 هیچ صعودی به شکل رسمی به ثبت نرسید تا اینکه در این سال تیمی ایتالیایی متشکل از فابیو ایاچینی، پائولو کاوگنتو قله را صعود کردند و در پی آنها روز بعد سه ایتالیایی دیگر موفق به صعود قله شدند. ایتالیائیها در مسیر با کپسول گازی روبرو شدند که نام 4 کوه نورد بریتانیایی که حدود 10 سال قبل قله را فتح کرده بودند بر روی آن حک شده بود. مسیر ایتالیائیها کمی دشوارتر از مسیرهای قبل و از غرب یال شمالی صورت گرفت.

تا این سال تمامی صعودهای لیلا پیک به شکل آلپی صورت گرفته بود. البته صعود یکروزه قله از کمپ اصلی پیشرفته در شرق یخچال گندوگرو امکان پذیر به نظر می رسید. گرچه مسیر صعود بالغ بر 1500 متر ارتفاع می باشد اما اغلب صعودها به شکل یکروزه صورت گرفته و تیمها پس از صعود قله با یک در کمپ 5000 متر روز دوم به کمپ اصلی بازگشتند.

برای هم هوایی مناسب جهت صعود لیلا پیک نیز می توان به قله 5650 متری گندوگرو صعود نمود.

 

فرود با اسکی

در تابستان سال 2005 نخستین تلاش برای فرود با اسکی از این کوه توسط فردریک اریکسون و یورگن آموت کوه نورد - اسکی بازان اسکاندیناوی صورت گرفت. اگرچه آن دو نتوانستند قله را صعود نمایند اما مسیر شمال غربی کوه را اسکی کردند. آنها لیلا پیک را بهت آورترین کوهی توصیف نمودند که تا آن زمان با آن برخورد کرده بودند و معتقد بودند، قله کوه شبیه نک سوزنی است که رو به آسمان قرار گرفته.

فردریک و یورگن در 18 جون 2005 به کمپ اصلی در ارتفاع 4150 متری رسیدند. این دو کمپ 1 خود را در ارتفاع 5000 متری و در تاریخ 22 جون برپا کردند سپس در ساعت 2:30 بامداد روز بعد کمپ 5000 متر را به سمت قله ترک کردند و پس از 7 ساعت به 100 متری این سوزن عظیم رسیدند. آنها ادامه مسیر را بیش از حد یخ زده و پر شیب یافتند که این شرایط برای اسکی کردن مناسب به نظر نمی رسید. لذا تصمیم گرفتند از همان نقطه با اسکی به پائین بازگردند. بدین شکل از ارتفاع 6000 متری تا پای یخچال گندوگرولا را اسکی کردند.

اما هرسه قلل لیلا پیک تاکنون توسط گروهها و کوه نوردان مختلف صعود شده اند. ولی شاید صعود این سه قله توسط یک نفر بتواند انگیزه ای برای تلاش بیشتر بر روی آنها باشد.

 

کونگور

(۱)  

  کونگور   

کولان شان Kunlun Shan

کولان شان يا کون لون بزرگترين سيستم کوهستاني در آسيا به شمار مي رود. این رشته کوه در لبه شمالی از پهنه خشک فلات تبت درست در وسط رشته کوه هیمالیا و رشته کوه تیان شان قرار گرفته. در سمت غرب نیز با رشته کوه پامیر هم مرز می باشد. بلندترین کوههای این رشته در باریکه شرقی کولان شان قرار دارند. آنها چندین کوه مرتفع با درجه سختیهای مختلف هستند که بلندترینشان کونگور با ارتفاع 7719 متر می باشد. اما کوه نه چندان دشوار موستاق آتا یا پدر کوه یخی با ارتفاع 7546 متر از شهرت جهانی برخوردار بوده و صعودهای به مراتب بیشتری نسبت به کونگور دارد. سوا از این دو کوه مرتفع کوههای بسیاری را می توان در این رشته کوه یافت که البته دوردست بودن و گاها درجه سختی بالا باعث استقبال کمتر از آنها می باشد و درمیانشان می توان به چندین کوه بلند صعود نشده و بی نام نیز اشاره کرد . تعدادی از قلل مرتفع و مهم کولان شان عبارتند از: موستاق 7282 متر، چولپانک لیک 7102 متر، اولوگ موستاق 6987 متر، بوکادابان فنگ 6860 متر، چاکراگیل 6727 متر و امنی مچن 6280 متر.

ماههای جولای و آگوست بهترین ماههای صعود به قلل کولان شان می باشد.

 

کونگور 7719 متر Kongur

قله کونگور بلندترین کوه در میان توده کونگورتاق و البته رشته کوه کولان شان به شمار می رود. این کوه در غرب رشته کوه قرار دارد که البته چندان دور از بزرگرا قراقروم و کوه موستاق آتا نیست. گرچه این امر می تواند دلیلی مناسب برای استقبال از صعود به کوه کونگور باشد اما بی شک درجه سختی بالای کوه از عواملی است که موجب صعودهای نادر به کونگور می شود.

نخستین صعود کونگور در سال 1981 توسط کوهنوردان انگلیسی به سرپرستی کریس بانینگتون صورت گرفت و وی به همراه پیتر بوردمن، آلن روز و جو تاسکر از یال جنب غربی که امروزه به مسیر بانینگتون شهرت دارد به قله دست یافتند. کمپ اصلی کوه در ارتفاع 4800 متر قرار دارد و از دریاچه کاراکول تنها ظرف یک روز قابل دسترسی است. کمپ اصلی پیشرفته در ارتفاع 5400 متر قرار دارد و مسیر آن پر است از شکافهای یخی که عمق آنها گاها تا 8-9 متر می رسد. از کمپ پیشرفته با یک دور زدن به جبهه جنوبی می رسیم که آن هم به یال غربی گردنه کونگور6750 متر متصل می شود. از گردنه ابتدا می توان به قله کارالوک 7245 متر و از آن پس نیز مسیر با شیبی تند و درجه سختی زیاد به قله اصلی کونگور رسید. درجه سختی این کوه  می باشد .  6a، TD-/TD

 

تیریچ میر

(۲)

 

                       Tirich Mir  7706  m

           

موزتاق آتا

 

(۳)

 

 

 

 Muztagh Ata   7564  m                    

 

 

 

ایمنی ایسماعیل سامانی

(4)

 

 

Imeni Ismail Samani  7495  m             

 

 

 

 

   

نوشاق

 (۵)                                           

 

                                نوشاق       Noshaq  7492  m

 

 

پوبدا

  (۶)

 

   پوبدا

 

 

 

تیان شان Tian Shan

رشته کوه تیان شان به طول 1200 کیلومتر و عرض 300 کیلومتر در میان کشورهای چین، قزاقستان و قرقیزستان محصور گشته. نام قدیم رشته کوه تانگری تاک به معنای کوههای آسمانی بود ولی چینی ها آنرا به تیان شان تغییر دادند.رفیعترین قله این رشته کوه پوبدا یا پیروزی با ارتفاع 7439 متر بوده که در خاک قرقیزستان قرار دارد و یخچال اینلچیک جنوبی به طول 46 کیلومتر طویلترین یخچال تیان شان محسوب می شود. در این میان ماربل وال با دیواره مرمرین خود همچون الماسی در بخش شمالی تیان شان می درخشد و از سویی چشم انداز کم نظیری از ارتفاعات بلند و ناشناخته چین در جنوب شرقی خود به دوستداران طبیعت عرضه می کند. بخش وسیعی از تیان شان در قرقیزستان گسترده شده. رشته کوه آک شیراک در شرق، فرگانا در غرب و رشته کوه قرقیز در شمال و همینطور تاریمسکایا در خاک چین و جنوب تیان شان قرار دارد. حدود 30 رشته کوه با قللی بالای 5000 متر در بخش میانی تیان شان با شکوهی تمام قرار گرفته اند که دسترسی به آنها چندان دشوار نیست.

 

پوبدا 7439 متر pobeda

شمالي ترين کوه متری 7000 متری دنيا در جنوب يخچال 46 کيلومتری اينلچيک جنوبی قرار دارد. اين کوه که بلندتري کوه کشور قرقيزستان است کوه پيروزي هم نامیده می شود. پوبدا بدليل شمالی بودنش دارای شرایط بد و هميشه سرد هوا می باشد. ضمن آنکه در تمامی مسيرهای صعود به آن خطر سقوط بهمن وجود دارد. کمپ اصلي تمام مسيرهای جبهه شمالی کوه بر روی يخچال زوويوسدوکا مستقر می باشد که دسترسی سريع به آنها فقط از طريق بالگرد امکان پذير است.جبهه جنوبی کوه در خاک چين بوده و به مراتب دشوارتر و خطرناکتر از جبهه شمالی است. در اين جبهه چینی ها کوه را تومور مي نامند. اولين صعود اين جبهه (جنوبي) در سال 1977 توسط تيمي از کوهنوردان چينی صورت گرفت. اولين صعود کوه بنام تيمی روس يه سرپرستی آبلاکوف و از مسير شمالی به ثبت رسيده گرچه اين احتمال وجود دارد که گروه سال 1936 کومسومول به قله رسيده باشد.

 

چومولاری

  (۷)

  چومولاری(عروس کانچن جوکا)

 

چومولاری7350 متر کوهی است مقدس برای بودائیان تبت و هر سال زائران زیادی که به دهکده پاری دسونگ در 10 مایلی کوه برای مراسم دعا می آیند، سری هم به دامنه های کوه مقدس زده، آنرا طواف می کنند. کوه چومولاری را بدلیل زیبائیش عروس کانچن چونگا می نامند. این کوه در مرز تبت و بوتان قرار دارد. جبهه شمالی کوه را دیواره ای عظیم به طول 2750 متر فرا گرفته. چومولاری نخستین بار در سال هزار و نهصد و سی و هفت توسط اسپنسر چاپمن و داوا لاما صعود شد. ارتفاع قله این کوه در منابع مختلف مابین هفت هزار و سیصد و چهارده تا هفت هزار و سیصد و پنجاه متر متغیر ذکر شده

--------------------------------------------------------------

پائیز 2005 تیمی از اسلونی به سرپرستی مارکو پریزل موفق شد مسیری نو را بر روی چومولاری گشایش نماید. آنها هم هوایی خود را بر روی قله 6706 متری جانگمو گوپشا صورت دادند، سپس به دو گروه جهت فعالیت بر روی دو مسیر متفاوت تقسیم شدند. 4 نفر دهلیز شمالی را هدف قرار دادند، آنها پس از بیتوته در ارتفاع 6800 متری خود را به یال شرقی رساندند و در 14 اکتبر از آن مسیر راهی قله شدند. بخش دشوار مسیر توسط اعضای تیم با درجه سختی  TD+,80/45-60 درجه بندی شد که حدود 1900 متر طول داشت
اما دو تن از اعضای تیم در شرایط باد شدید و درحالیکه لایه نازکی از یخ بر روی مسیر شمال غربی قرار داشت، موفق به فتح قله شدند. آنها نیز از ابتدای دهلیز شمالی صعود خود را آغاز نمودند، سپس با تراورس به سمت راست ازمسیری ترکیبی خود را به یال شمال غربی رساندند. این در حالی بود که شیب تند مسیر را برفی عمیق پوشانده بود، در حالیکه در زیر آن لایه ای از یخ نازک قرار داشت. آنها درجه مسیر را ام 6 مثبت ثبت کردند
کوه نوردان اسلونی برای صعود قله مجموعا 5 روز تلاش کردند. پس از صعود قله نیز آنها امیدوار بودند بتوانند از مسیر جنوبی به پائین باز گردند، اما شرایط بد جوی آنها را مجبور به بازگشت از همان مسیر صعود نمود و با یک شب مانی دیگر خود را به کمپ اصلی رساندند .

مارکو سرپرست تیم می گوید: به طور معمول در یک صعود موفق تدارکات و پشتیبانی در کنار تاکتیک صعود نقش ارزشمندی را ایفا می کند
مارکو پریزل کوهنوردی است که صعودهای بیشماری را به سبک آلپی در آمریکا و آسیا صورت داده. او همچنین عضو تیم سال دو هزار و چهار صعود به کی 7- کاراکوسا – و نانگاپاربات بود که هر دو در یک برنامه به سرپرستی استیو هاوس آمریکایی انجام شد .

ساراگرار

  (۸)

  ساراگرار

 

هندو کش Hindu Kush

کلمه هندو کش از زبان پارسی بر این منطقه نهاده شده و به معنای کشنده یا قاتل هندوها می باشد ، این کلمه به سرمای کشنده منطقه و مرگ هندیها بر اثر سرما اطلاق می گردد. پیشتر کوهستان این منطقه را هندو کوه نیز می نامیدند که کاملا برگرفته از زبان پارسی می باشد. رشته کوه هندوکش در جنوب غرب رشته کوه پامیر واقع شده است. این رشته کوه کم و بیش در مرز افغانستان و پاکستان قرار دارد. بطور کل اطلاعات زیادی نیز از کوههای این منطقه در دست نیست و کوههای زیادی را نیز می توان در این رشته یافت که همچنان صعود نشده و بکر مانده اند. این رشته کوه که از شرق به غرب گسترده شده کم و بیش در مرز افغانستان و پاکستان قرار دارد. بخش شرقی این رشته کوه عموما دایره وار و البته بکر و وحشی می باشد که با ارتفاعی نزدیک به 5500 متر کمی کوتاهتر از سایر کوههای آسیای میانه است، ضمن آنکه رشته های فرعی زیادی نیز در این بخش مشاهده می شود. امتداد کوههای این منطقه به جنوب و غرب گسترده می شوند و در نهایت با کاهش ارتفاع به کوهها و تپه های مرکز کشور افغانستان ختم می گردند.

اما بخش غربی این کوهها حالت رشته رشته داشته و مملو از کوههای مرتفع و پر برف می باشد که در میانشان بالغ بر 20 قله بالای 7000 متر یافت می شود. در میان این کوهها تریچ میر با ارتفاع 7690 متر بالاترین ارتفاع را داراست که در قیاس با کوههای بسیاری از مناطق دنیا ارتفاع بلندی محسوب می شود. از ویژگیهای مهم کوهستان این منطقه می توان به هوای نسبتا پایداروقابل پیش بینی آن اشاره نمود.

در قیاس با کوههای اغلب مناطق آسیای میانه، دسترسی به کوههای پوشیده از یخ و برف هندو کش راحت است.

تابستانهای این منطقه گرم و زمستانها پوشیده از برفند.

در نهایت باید توجه داشت بدلیل شرایط خاص سیاسی منطقه هنوز امکان حضور گسترده در آن محیا نیست.

از کوههای هندو کش می توان به قلل زیر اشاره نمود:

 

سارا گرار 7349 متر

چهارمین قله منطقه هندوکش کوهی است کاملا مستقل، توده عظیمی از دیواره های گرانیتی و رخهای پوشیده از یخ و برف در دورادور آن.

نخستین بار در سال 1958 تیمی انگلیسی به سرپرستی تد نوریش بر روی قله شمال شرقی تلاشی را صورت داد. اما بدلیل کشته شدن یکی از اعضای تیم آنها ناموفق بازگشتند. یکسال بعد یعنی در 24 آگوست 1959 تیمی 5 نفره از ایتالیایی به سرپرستی فوسکو مارینی موفق شد قله شمال شرقی را فتح نماید. این صعود از مسیر شمال شرقی یخچال نیروقی صورت گرفت.

قلل اصلی ساراگرار عبارتند از قله شمال شرقی با ارتفاع 7349 متر، قله شمال غربی 7300 متر، قله جنوب غربی 7148 متر، قله جنوبی 7307 متر، و قله جنوب شرقی 7208 متر.