موسیقی و اورست

 

 

 

موسيقي سرزمين نپال مجسم كننده بخش مهمي از تاريخ، فرهنگ و جغرافياي آسيا است؛ سرزميني با جغرافياي بسيار متنوع، جواهري بر تارك حدود يك چهارم كوهستان‌هاي عظيم هيماليا، با آب و هواي قطبي، و بلندترين قله جهان كه عميق ترين دره هاي كره زمين، به علاوه جنگل هاي بكر قطبي آن را احاطه كرده است. دامنه شيوه زندگي نپالي از قوم ميمون خور روت شكارچي تا يكي از پيچيده ترين فرهنگ هاي آسيايي يعني نوار امتداد مي يابد. منطقه هيماليا چهارراه فرهنگي مهم و پناهگاهي براي بخش عظيمي از آسيا بوده است، كه با شيب هاي جدا افتاده و بسيار دور از دسترس خود جوهره فرهنگ هاي مهاجر را هزاران سال حفظ كرده است. كوره راه هاي پر از پرتگاه و پر خطري كه تنها راه عبور در قسمت اعظم نپال است، به ادامه حيات بسياري از اين سنت هاي موسيقايي كهن و منحصر به فرد تا عصر حاضر امكان داده است. طيف وسيع فرهنگي نپال گنجينه سرشاري از اشكال موسيقايي را براي ما فراهم مي كند كه كمكي است براي هويت بخشيدن به اقوام گوناگوني كه در محيط زيستي با هم مشترك اند كه در غير اين صورت مي توانست پهنه آشوب و بي نظمي فرهنگي و جغرافيايي به حساب آيد. با وجود اين، مي توان همواره تغيير فرهنگي به وجود آورد و تا آن‌جايي كه به موسيقي و ابزارهاي موسيقايي مربوط مي شود، هميشه بر اساس زبان گفتاري تنوع پديد نيامده است و نيز اينكه توسط گروه هايي همچون «سان‌وار» ، «گورونگ» ، «ماگار» ، «روت» و «تاكالي» به اثبات مي رسد؛ گروه هايي كه همه يا بخشي از فرم هاي موسيقايي خاص خويش و نيز قابليت و استعداد به كارگيري زبان خاص خود را در آواز از دست داده اند و در نتيجه زبان هاي همراهي كننده آنها از فرهنگ هاي غالب مجاور مي آيد. در سرتاسر جهان، نپال جايگاه كوه اورست، رفيع ترين نقطه جهان شناخته مي شود، اما چيزهاي خيلي بيشتري هم هست كه اين سرزمين را شگفت انگيز و برجسته مي سازد. عمق تنوع موسيقي تركيبي نپالي ها، آلات موسيقي و موسيقي دانان آن از هر نقطه ديگر جهان غيرغربي بيشتر است. نپال تنها حكومت سلطنتي هندو در جهان است و تقريباً حدود دوازده ميليون نفر جمعيت دارد، و ميان دو غول آسيايي، چين و هندوستان، جاي گرفته و از لحاظ موقعيت سياسي بي طرف و غيرمتعهد است. بيش از سه چهارم جمعيت به زبان هاي هندو آريايي صحبت مي كنند. با اين وجود، بعضي زبان ها كمتر از 1000 نفر صحبت كننده دارد، ‌و تخمين زده مي شود كه بيش از 150 زبان در نپال وجود دارد. گروه تبتي - برمه اي اكثريت يك چهارم باقي‌مانده زبان ها را تشكيل مي دهد، هر چند زبان هاي آسترو-آسيايي نيز حضور دارند .